Abbenbroekweg 7

toon op de kaart
  • Status
    Gemeentelijk Monument
  • Architect
    Peters, J.
  • Wijk
    Westbroekpark
  • Bouwjaar
    1974-1982
Registerblad 

Voorbeschermd als monument op grond van collegebesluit ‘Uitbreiden gemeentelijk monumentenregister, fase 2’ d.d. 28 juni 2022 (RIS313034).

Paviljoenschool naar antroposofisch ontwerp uit 1974 van de Duitse architect Jens Peters en gerealiseerd in 1981-1982.  

 De Duitse architect Jens Peters, verbonden aan architectenbureau Peters, Billings und Ruff uit Stuttgart kreeg in 1974 het verzoek een ontwerp te maken voor een school voor het kleuter- en lager onderwijs. De school was bestemd voor de leerlingen van de Vrije School aan de Waalsdorperweg, die al geruime tijd kampte met ruimtegebrek. Het had nogal wat voeten in de aarde voordat het beoogde terrein aan de Abbenbroekweg ter beschikking kwam en het ontwerp aan alle eisen voldeed, maar op 4 juni 1981 werd dan toch de eerste steen gelegd door Daniël van Bemmelen, de leraar die samen met Emmy Smit in 1923 het initiatief had genomen om in Den Haag een vrije school te beginnen. Op 18 november 1982 werd de nieuwbouw opgeleverd.    

Het onderwijs in deze Vrije School is op de antroposofische leer gebaseerd. Net als bij de Vrije School aan de  Waalsdorperweg 12 zijn de uitgangspunten van de leer in de architectuur vertaald. Organische vormen, schuine vlakken, verspringingen en beweeglijkheid zijn de kenmerken van deze school. Maar anders dan de vrij zware architectuur van de school aan de Waaldsdorperweg uit 1928-1929, is deze school typisch een exponent van de jaren zeventig. Dat vertaalt zich in de grillige plattegrond met ten opzichte van elkaar verspringende schoollokalen, het vele bruin van het hout en de tegels in het interieur, de bakstenen muren en de knusse kleine hoekjes en speelplekken. De vormprincipes uit die tijd, ‘schuin en bruin’, komen wonderwel overeen met de antroposofie. Het is een paviljoenschool, die in V-vorm breed uitwaaiert over het schoolplein. De ingang bevindt zich in de punt van de V en leidt direct naar de grote gemeenschappelijke ruimte die het hart van het gebouw vormt.  

Het stratenpatroon rond het schoolterrein is rechthoekig, maar de school is in afwijking daarvan diagonaal op het terrein geplaatst. Ook dat levert rond het gebouw steeds wisselende buitenruimtes op. 

De vorm en de kleuren in de lokalen zijn volgens de antroposofische leer gerelateerd aan de ontwikkeling van het kind. Het groeiproces wordt zichtbaar gemaakt: naarmate de leerling ouder wordt, worden de lokalen strakker, van speels en beweeglijk naar rechthoekig, en de kleuren veranderen van warm roze in donkere en koele blauwtinten. 

In deze origineel bewaarde school zijn de vormprincipes zorgvuldig gekoesterd en ongewijzigd gebleven. Even zorgvuldig is een uitbreiding van de entree van de school in 2012-2013 uitgevoerd: de oudbouw gaat bijna naadloos over in de nieuwbouw. 

 Gebouw van architectuurhistorische waarde als gaaf bewaard voorbeeld van een paviljoenschool, kenmerkend voor de jaren zeventig/ begin jaren tachtig van de vorige eeuw. Tevens van cultuurhistorische waarde vanwege de antroposofische vormentaal die is gehanteerd.